گردشگری مازندران

صفحات سایت

پیوندهای مرتبط

سازمان میراث فرهنگی مازندران

منطقه توریستی نمک آبرود

گردشگری ایران (بخش مازندران)

دریا نیوز

طراح و قلمزن روی شيشه

طبیعت دوهزار تنکابن

کلاردشت بهشت ایران زمین

آمار و امكانات

طراح قالب

طراح قالب : احسان سمیع زاده

وضعیت آب و هوا

سایر زبانها

پــــیــــام

که مازندران شهر ما یاد باد همیشه برو بومش آباد باد

سفر رویایی خود به مازندران را تجربه کنید

به مازندران سفر کنید تا بلندترین قله خاورمیانه و بزرگترین دریاچه جهان را به فاصله ۱ ساعت از یکدیگر ببینید

موسیقی و رقصهای بومی

موسیقی محلی مازندران
مطالعات انجام شده نشان می دهد که موسیقی محلی مازندران از پتانسیل های قابل توجهی برخوردار است و ملودی های آن از زندگی و معیشت ویژه ی جنگل، دریا و برداشت محصولات زراعی و رمه گردانی تاثیر گرفته است. ترانه های محلی مازندرانی نیز از غنای قابل توجهی برخوردارند. برخی از این ترانه ها همراه با آهنگهای محلی و برخی همراه با رقصهای محلی اجرا می شوند. گستره موسيقي مازندران افزون بر استان مازندران تا حوزه هاي استان سمنان، دامغان و استان گلستان نيز مي رسد. معروفترین رقص مازندرانی رقص قاسم آبادی است که در استان گیلان نیز رواج دارد. رقص چوب مردان، چکه سماع و دستمال سماع نیز جالب توجه است.
در زیر موسیقی مناطق مختلف مازندران نام برده می شود:
موسيقي اصيل تبري (مربوط به كوهستان‌ها و جلگه‌هاي مركزي مازندران)
موسيقي علي آباد كتول (مربوط به بلوك استرآباد قديم به مركزيت پيچك محله)
موسيقي گداري (به مركزيت بهشهر)
موسيقي خنيايي شرق استان (مربوط به جلگه‌هاي شرق مازندران از كردكوي تا مياندرود ساري)
موسيقي غرب مازندران (از دو سوي رودخانه چالوس تا دوسوي رودخانه نشتا)
مطلب در مورد موسیقی،آواها،نواها،آوازها و سازهای مازندرانی فراوان است که در بحث تخصصی موسیقی مازندرانی جای می گیرد و ما در اینجا فقط به معرفی کلی از موسیقی محلی می پردازیم که مطالب مورد استفاده مسافر و گردشگر قرار گیرد.در زیر به معرفی موسیقی مناطق مرکزی مازندران می پردازیم.
موسيقي مركزي مازندران:
موسيقي مناطق مركزي مازندران كه تقريبا خاستگاه اصلي كليه نغمات، آواها و نواهاي پنجگانه زبان تبري به شمار مي‌آيد در همه نواحي كوهستاني از هزار جريب تا كوهستان‌هاي كجور و محال ثلاث ودر نواحي جلگه‌اي از مياندرود تا شرق رودخانه چالوس عموميت و كاربرد دارد. اين موسيقي از يك سو بر پايه دو مقام آوازي پراهميت منطقه يعني تبري و كتولي بنا شد و از سوي ديگر برمحور ده‌ها قطعه و تكّه سازي چوپاني منطقه شكل گرفته و گسترش يافت. دو مقام كتولي و تبري رفته رفته به موسيقي سازي منطقه راه يافتند و بر غنا و تنوع آن افزودند. مقام تبري با استفاده از اشعار منسوب به امير پازواري هم در بخش سازي و هم در بخش آوازي به اميري شهرت يافت. كتولي نيز تحت تاثير موسيقي ساير مناطق واقوام، حالات مختلفي يافت كه اصلي‌ترين و كهن‌ترين آنها كتولي رايج در مناطق مركزي است. علاوه بر اين شبه مقاماتي آوازي همچون چاروداري حال و منظومه‌هاي متعددي همچون طالبا اركان و اساس موسيقي اين منطقه را تشكيل مي‌دهند.با الهام از مقامات و منظومه‌هاي مورد بحث، آواهاي ديگري با عنوان سوت‌ها بروز يافتند كه مي‌توان آن‌ها را از نظر ساختاري در چارچوب ريزمقامات مورد بررسي قرار داد. اين مجموعه در كناره گهره سري ها يا لالايي ها، نواجش ها، موري و ريزمقامات يا كيجاجان ها كلّيات موسيقي آواز مناطق مركزي مازندران را تشكيل مي‌دهند.
مايگي آواهاي مازندراني در شور و دشتي است و آن دسته از مقامات و ريزمقامات آوازي يا سازي كه يا مايه‌هايي جدا از مايگي فوق ملاحظه مي‌شوند. از موسيقي ساير مناطق و يا اقوام الهام يافته و به موسيقي منطقه پيوسته‌اند. موسیقي سازي نيز در اين منطقه بسيار متنوع است و پرتعداد است.اصلي‌ترين و قديم‌ترين بخش از اين موسيقي شامل تعدادي از قطعات سازي است كه به شيوه‌هاي زندگي دامي كهن اختصاص دارد. هر چند در حال حاضر جنبه‌هاي كاربردي اين تكّه‌ها از ميان رفته است ولي همچنان در نواي ساز (چوپانان) و يا نوازندگان جاري است. از اصلي‌ترين اين تكّه‌ها بايد از كمرسري، تريكه‌سري، كردحال يا چپون حال، ميش حال، بورسري، دشتي حال، ولگ سري، سنگين سما نام برد كه توسط لله وا يا ني چوپاني مازندران نواخته مي‌شوند.
بخش ديگري از موسيقي سازي اين منطقه را بايد به موسيقي مراسم و آيين‌ها جستجو كرد كه توسط سرنا نواخته ميشود.
شاخص‌ترين اين تكّه‌ها كه در عروسي، جشن‌ها و اعياد مورد استفاده قرار مي‌گرفته‌اند، جلوداري، ورساقي، آروس يار، گورگه، رووني، جليت، تركموني، حناسري، كلنج زر، درون، آروس كفا، پيشنوازي نام دارند.
برخي از اين تكّه‌ها مانند آروس يار و جلوداري بعدها به قطعات لله‌وا پيوسته و توسط اين ساز نواخته شدند. علاوه بر اين آنچنان كه پيشتر اشاره شد بسياري از مقامات و منظومه‌هاي آوازي همچون تبري(اميري)، كتولي، طالبا، نجما، حقاني به موسيقي سازي الحاق يافته و به جمع قطعات لله وا و كمانچه افزوده شدند. نتيجه اينكه ريزمقامات يا ترانه‌هاي مازندراني بر اساس مقامات آوازي و سازي اين منطقه پديد آمدند.

(نظرها و پیشنهادهای خود را [اینجا] درج کنید.)

نوع / موضوع :
زمان انتشار در سه شنبه 1 مهر 1389 توسط : گردشگری مازندران | +

تـبـلـیـغـات