نقشه چیست؟
نقشه عبارت است از تصویر قائم عوارض زمین نسبت به یك سطح مبنا (datum) در یك مقیاس مشخص بر روی یك محیط مثل صفحه كاغذ، یا نمایش همین اطلاعات به صورت رقومی است و نقشه برداری علم تهیه نقشه هاست  كه برای نشان دادن عوارض بر روی یك صفحه احتیاج به یك سری عملیات و اندازه گیری هاست كه به طور كلی به سه دسته تقسیم می شود كه عبارت اند از:
1. عملیات صحرایی: شامل شناسایی و بازدید اولیه، انتخاب رئوس كار و ایستگاه های اندازه گیری، اندازه گیری طول ها و زوایا 
2. محاسبات: انجام محاسبات لازم با توجه به اندازه گیری های به دست آمده
3. تهیه نقشه: انتقال اندازه گیری های انجام شده روی صفحه با توجه به محاسبات و مقیاس مورد درخواست.
می توان گفت فاكتور اولیه در تهیه نقشه، مشاهدات است و مشاهدات مهم و اساسی در تهیه نقشه همان مشاهده طول ها و زوایاست. اولین مسئله در مورد انجام مشاهدات نقشه برداری، داشتن وسایلی مناسب است؛ این وسایل در عین اینكه باید سبك و قابل حمل و نقل سریع باشند از دید یك نقشه بردار باید از دقت كافی و بالا برخوردار باشند. لذا از همان ابتدای پیدایش علم نقشه برداری به موازات پیشرفت این علم دستگاه های جدید و كاربردی تر ساخته شد. چون معمولاً اندازه گیری زاویه با توجه به مكانیسم كلی كار، ساده تر از اندازه گیری طول است، لذا معمولاً درخواست نقشه برداران از شركت های الكترونیكی، ساخت ابزاری بود كه در عین راحتی كار بتواند طول های بلند را با دقت بالا اندازه گیری كند.
مقیاس نقشه
همانطور که می دانید نقشه هایی مفید است که دارای مقیاس باشد. زیرا در این نقشه ها امکان محاسبه های فاصله های واقعی بر روی زمین و اندازه گیری از روی نقشه وجود خواهد داشت. بنابراین در هر نقشه باید مقیاس آن به طور واضح مشخص گردد.
مقیاس نقشه را می توان به سه صورت نشان داد:
1 - مقیاس توضیحی (جمله ای): که در یک عبارت به صورت جمله بیان می شود. مثل عبارت "یک سانتیمتر برابر یک کیلومتر است".
2 - مقیاس خطی
3 - مقیاس کسری
به علت کاربرد بیشتر مقیاس کسری در کتب درسی با مثال هایی به توضیح بیشتر این مقیاس می پردازیم:
این روش از طریق بیان کردن ارتباط بین مقیاس نقشه و مقدار واقعی آن در روی زمین صورت می گیرد. این ارتباط به صورت یک کسر نشان داده می شود. اگر چه این مقیاس به نام مقیاس کسری معروف شده اما معمولاً به شکل یک نسبت نوشته می شود. مثلاً نمایش کسری 100000: 1 به صورت نوشت. اگر طول و عرض نقشه در عدد 100000 ضرب شود اندازه های واقعی آن به دست می آید. در این نقشه، یک سانتیمتر از نقشه برابر 100000 سانتیمتر بر روی زمین یا 1000 متر یا یک کیلومتر است.
مثال 1: اگر 4 سانتیمتر از نقشه ای، 400 متر در روی زمین را نشان دهد، نمایش کسری آن چقدر است؟ 4 سانتیمتر، 400 متر را روی زمین نمایش می دهد (واحدهای اندازه گیری باید همجنس شود. یعنی تغییر متر به سانتیمتر لازم است).
بنابراین 4 سانتیمتر، 4000 سانتیمتر را نشان می دهد. و یک سانتی متر 1000 سانتیمتر را نشان می دهد، پس نمایش کسری برابر 1000: 1 خواهد بود.
مثال 2: اگر 50 سانتیمتر بر روی نقشه 10 کیلومتر بر روی زمین را نشان دهد، نمایش کسری آن چقدر خواهد بود؟  50 سانتیمتر 10 کیلومتر را نشان می دهد ( واحد ها باید یکی شود ). 50 سانتیمتر نقشه 1000000 سانتیمتر را روی زمین نمایش می دهد. یک سانتیمتر نقشه، 20000 سانتیمتر روی زمین را نشان می دهد.
پس نمایش کسری برابر 20000: 1 خواهد بود.
مثال 3: اگر مقیاس نقشه ای 1:50000 باشد، یک فاصله 2 سانتیمتری روی نقشه، در روی زمین چند متر خواهد بود؟ در این مثال مقیاس نقشه داده شده و فاصله روی نقشه نیز آورده شده، پس باید فاصله حقیقی یا روی زمین را به دست آوریم.
یک سانتیمتر روی نقشه برابر است با 50000 سانتیمتر روی زمین، پس 2 سانتیمتر روی نقشه چقدر روی زمین است؟ از طریق تناسب جواب به دست آمده می شود یعنی 2 در 50000 ضرب می شود
100000 سانتیمتر یا 1000 متر یا 1 کیلومتر است.
مثال 4: در نقشه ای با مقیاس 1:25000، چند سانتیمتر از نقشه معادل یک کیلومتر بر روی زمین خواهد بود؟
در این مثال 1 سانتیمتر در روی نقشه برابر با 25000 سانتیمتر بروی زمین است پس 1 کیلومتر روی زمین چند سانتیمتر روی نقشه است؟ باید واحدها همجنس شود یعنی کیلومتر به سانتیمتر تبدیل شود که یک کیلومتر برابر با 1000 متر و 100000 سانتیمتر است (برای این کار 1 کیلومتر را در  1000 ضرب می کنیم که متر به دست می آید و سپس در 100 ضرب می کنیم که به سانتیمتر به دست می آید). 100000 سانتیمتر را بر 25000 تقسیم می کنیم جواب به دست آمده برابر است با 4 سانتیمتر.
تهیه انواع نقشه
اگر قصد سفر به مناطقی را دارید که به آنها آشنایی کامل ندارید، قبل از عزیمت نقشه های دقیق منطقه را تهیه کنید. نقشه منطقه می تواند شما را در راهیابی، آشنایی با نوع خاک منطقه، آگاهی از مکان تپه های شنی و باتلاق ها، ارتفاعات، چشمه ها و بسیاری از نکات پراهمیت دیگر آگاه سازد. همچنین با در اختیار داشتن یک نقشه مناسب دید بهتری به محیط اطراف خود خواهید داشت. همراه داشتن وسایل مکان یابی مانند GPS و قطب نما نیز از جمله نکات مهمی است که نمی توان از کنار آن به سادگی گذشت.
برای تهیه نقشه های دقیق مناطق کویری می توانید به مراکز زیر مراجعه نمایید:
- مرکز جغرافیایی ارتش واقع در تهران، خیابان شریعتی، خیابان معلم
- سازمان نقشه برداری کشوری واقع در تهران، میدان آزادی، جنب فرودگاه مهرآباد
پیشنهاد می شود نقشه هایی که تهیه می کنید دارای اشل 2500/1 باشند و یک نقشه کلی با اشل 5000/1 نیز تهیه شود.
لینک های زیر وب سایت هایی هستند که نقشه های دیجیتال در اختیار شما قرار می دهند.
maps. google. com: با کلیک بر روی این لینک وارد صفحه نقشه ماهواره ای سایت گوگل می شوید. پس از ورود، کلید sattelite را فشار دهید. سپس بر روی کشور مورد نظر بروید و روی نقشه زوم کنید. بالطبع به علت سرعت پایین اینترنت در ایران، نمایش نقشه ها با کندی همراه خواهد بود. این سایت حاوی نقشه هایی با دقت بسیار بالا است که می تواند در پاره ای از موارد بسیار کارساز باشد.
earth. google. com: سایت بسیار جالبی است که امکانات مشاهده نقشه به صورت سه بعدی را برای شما فراهم می کند. به این نحو که شما با تغییر موقعیت دید خود می توانید خود را در نقطه ای بر روی نقشه قرار دهید و سپس با چرخاندن نقشه کلیه ارتفاعات و توپوگرافی منطقه را مشاهده کنید. این برنامه همچنین موقعیت طول و عرض دقیق جغرافیایی و همچنین ارتفاع منطقه مورد نظر را در اختیار شما قرار می دهد. برای اجرای این برنامه ابتدا باید یک فایل به حجم 11 mb را دانلود کنید و سپس به صورت آنلاین به سایت متصل شوید.
geotips. com: این سایت راهنمای شما در استفاده از نقشه های GIS و GPS است. در این سایت می توانید راهی آسان و سریع برای چاپ کردن نقشه های GIS پیدا کنید و تصاویر Orthophoto را رایگان دریافت نمایید، سایت مذکور شما را در این زمینه یاری می دهد. از طریق این سایت می توان به سایر سایت های مرتبط در این زمینه متصل شد و درباره ی GPS و سیستم اطلاعاتی GIS آمریکا اطلاعاتی را به دست آورد.
cartografx. com: این سایت طوری طراحی شده که می تواند نقشه های سه بعدی را از سرتاسر نقاط جهان در اختیار دانش آموزان و همچنین نقشه کش های حرفه ای قرار دهد. شما می توانید سایر محصولات این شرکت را نیز ملاحظه کنید و محصولات مورد نیاز خود را خریداری نمایید. این سایت شما را به سایر لینک های مرتبط متصل می سازد.
از دیگر سایت های مفید در این زمینه وب سایت موسسه National Geography است که امکانات مختلفی در اختیار کاربر قرار می دهد.
انواع نقشه
یک شکل گرافیکی که نمایانگر بخشی از سطح زمین است را شکل خاص و روابط نسبی را نقشه گویند. روابط نسبی به نام  مقیاس نقشه معروف است. نقشه ها مناطق و اجسام روی زمین و زیرزمین را نشان می دهند. بیشتر نقشه ها برای مکان و هدفی خاص تهیه می شود مثل نقشه خیابان، نقشه بزرگراه، نقشه ارتفاعات (توپوگرافیک)، شکل خاک و سنگ های زیرزمین، نقشه های دمایی نشان دهنده جریان رودخانه و غیره.
کارتوگرافی
کارتوگرافی یا ساختن نقشه یعنی هنر و علم بیان کردن موارد و عوامل معلوم فیزیکی روی زمین و انتقال آن به صورت گرافیکی به روی کاغذ. نقشه، تصویر گرافیکی قسمتی از سطح زمین که از بالا دیده شده و با مقیاس مشخص است. علایم و موارد روی زمین به وسیله نشانه ها، خطوط، رنگ ها و اشکال نشان داده می شود.
مقیاس نقشه
نقشه قسمتی از سطح زمین را نشان می دهد. در نقشه سطح زمین در مقیاس بسیار کوچکتر است. مقیاس، بیان کننده نسبت اجسام در زمین و نقشه است. مقیاس عددی نقشه نسبت فاصله افقی روی نقشه را با فاصله افقی همان قسمت در روی زمین بیان می کند که معمولاً به صورت کسری نوشته می شود و کسر نماینده (RF) نامیده می شود. که از تمام اندازه گیری ها مستقل تر است. مثلاً RF 50000/1 یا 1:50000 یعنی یک واحد اندازه گیری شده در نقشه برابر است با 5000 واحد یکسان در روی زمین.
فاصله روی زمین
فاصله دو نقطه روی زمین از طریق اندازه گیری فاصله همان دو نقطه در روی نقشه محاسبه می شود و ضرب آن در مقیاس نقشه ازطریق نسبت RF به دست می آید.
خط مستقیم در فاصله زمین:
برای معین کردن فاصله زمینی مستقیم بین دو نقطه روی نقشه این گونه عمل می کنید که: لبه صاف یک تکه کاغذ را روی نقاط قرار دهید. هرکدام از نقاط را بر روی کاغذ علامت بزنید. کاغذ را به مقیاس گرافیکی تبدیل کنید و فاصله زمینی بین نقاط را محاسبه کنید.
فاصله زمینی در امتداد جاده ای پیچ در پیچ
برای اندازه گیری فاصله جاده های پیچ در پیچ، رودخانه یا هر مسیر مورب و منحنی از لبه کاغذ استفاده کنید. در روی کاغذ یا نزدیک لبه کاغذ یک علامت بزنید و در جایی که منحنی اندازه گیری می شود علامت دوم را بزنید. کاغذ را تا نقطه ای که مسیر مستقیم است ادامه دهید و هم روی کاغذ و هم روی نقشه علامت بگذارید. دو علامت ضخیم را روی هم قرار دهید. نوک مداد را روی کاغذ بگذارید و آن را نگه دارید و کاغذ را بچرخانید تا مسیر مستقیم دیگر به دست آید. دوباره روی کاغذ نقشه علامت بگذارید. این عمل را ادامه دهید تا اندازه گیری کامل شود. بعد کاغذ را روی مقیاس گرافیکی قرار دهید و فاصله آنها را محاسبه کنید.
نقشه های توپوگرافی
نقشه های توپوگرافی شکل مناطق و نواحی را نمایش می دهند. این نقشه ها به خوبی موقعیت های افقی اجسام و موارد قابل اندازه گیری را نشان می دهند. موقعیت های عمودی معمولاً با خط فاصل نشان داده می شود. دره ها، گودال ها، ارتفاعات و contour ها روی نقشه از سطح دریا سنجیده می شود.
دانش نقشه به صورت علامت ها، گریدها، مقیاس ها و فاصله هاست که برای مشخص کردن دو نقطه، شناسایی آن، اندازه گیری بین آنها و تعیین فاصله بین دو نقطه اطلاعات کافی را به شما می دهد. چه اتفاقی می افتد اگر یک صخره 300 فوتی در مسیر حرکت باشد؟ استفاده کننده نقشه با نگاه به نقشه توپوگرافی، تنوع بی نظمی ها و تغییرات سطح زمین در اثر عوامل طبیعی را می بیند همچنین بلندی ها و اختلاف ارتفاعات در نواحی مختلف مشخص می شود.
سطح تراز: اندازه گیری های عمودی را نشان می دهد.
سطح تراز در اغلب نقشه ها از میانگین سطح دریا سنجیده می شود.
ارتفاعات: مشخص کننده های ارتفاع (فاصله عمودی) اشیاء و اجسام زیر و بالای سطح تراز است.
موانع عمودی: شکل و ارتفاع تغییرات زمین اثر عوامل طبیعی را نشان می دهد.
استفاده از رنگ ها در نقشه های نظامی
سیاه: نشان دهنده فرهنگ (بشر- مصنوعات) اشکال و عوارض زمین و پدیده ها  (ساختمان ها و جاده ها) است.
آجری رنگ: ترکیب قرمز و قهوه ای است نشان دهنده ویژگی ها  فرهنگی، پدیده ها ی موانع عمودی و ارتفاعات است مثل قرمز روشن منحنی تراز نقشه های خواندنی.
آبی: نشان دهنده هیدروگرافی یا عوارض آبی سطح زمین است مثل دریاچه ها، باتلاق ها، رودخانه ها و زه کش ها.
سبز: گیاهانی با ویژگی هایی مثل جنگل ها، باغ میوه ها، تاکستان ها.
قرمز: عوارض فرهنگی طبقه بندی شده مثل مناطق پرجمعیت، جاده های اصلی و مرزبندی نقشه های قدیمی.
دیگر رنگ ها: هرکدام اطلاعات خاصی را نشان می دهد. این اطلاعات اکثراً جزئی و حاشیه ای است.
منحنی های تراز
چندین روش برای شناسایی ارتفاعات و relief روی نقشه وجود دارد. معمولی ترین روش منحنی تراز است.
منحنی تراز خطوط فرضی روی زمین است با توجه به اینکه همه نقاط در ارتفاع یکسان هستند.
منحنی تراز نشان دهنده فاصله عمودی بالا و پایین plane datum است.
شروع آن در سطح تراز سطح صفر است که نشان دهنده سطح دریاست. هر منحنی ترازی بیان کننده یک ارتفاع است.
فاصله عمودی بین منحنی های تراز به نام تراز فرجه است. اندازه هر تراز فرجه ای در اطلاعات حاشیه نقشه نوشته می شود.
منحنی های تراز معمولاً با رنگ قهوه ای کشیده می شود.
منحنی شاخص: هر پنج منحنی با یک خط ضخیم تر نشان داده می شود و به نام منحنی شاخص معروف است. ارتفاعات روی این خطوط نشان داده می شود.
منحنی های میانی: منحنی های تراز بین منحنی های شاخص، منحنی های میانی نامیده می شود. آنها معمولاً با خطوط کم رنگ تر کشیده می شوند و ارتفاعات در روی آن نوشته نمی شود.
کاربرد منحنی تراز
* فاصله منحنی ها را از اطلاعات حاشیه ای روی نقشه پیدا کنید.
* منحنی تراز شماره گذاری شده (یا ارتفاعات ارائه شده) را به وسیله نزدیکترین نقطه ای که ارتفاع به آن نسبت داده شده پیدا کنید.
* جهت شیب را از روی تراز منحنی شماره گذاری شده، پیدا کنید.
* تعداد منحنی های تراز را بشمارید.
* برای محاسبه تقریبی نوک ارتفاع یک کوه علامت گذاری نشده، نصف تراز فرجه به بلندترین تراز منحنی اطراف کوه اضافه کنید.
* برای محاسبه تقریبی عمق گودی ارتفاعات، نصف تراز فرجه را از کمترین مقدار منحنی اطراف گودی کم کنید.
توصیف عوارض زمین 
عوارض زمین به تنهایی مدنظر نیست بلکه زمین شناختی همجوار مشابه مدنظر است. این نقشه ها از بالا به زمین نگاه می کنند. ارتفاعات را با استفاده از منحنی های تراز نشان می دهند. منحنی های تراز نشانه های گرافیکی هستند که خصوصیات و حالات ناحیه را دربردارند و داستان خود را می گویند.
علایم و رنگ های نقشه توپوگرافیک
هدف نقشه، دادن آگاهی و دیدن یک ناحیه در روی زمین است. نقشه کش از علایم و نشانه برای نشان دادن طبیعت و پدیده های ساخته بشر در روی سطح زمین استفاده می کند.
علایم توپوگرافیکی
نشانه های توپوگرافیکی برای آسان شناختن پدیده ها و عوامل نقشه با رنگ های مختلف کشیده می شود. هر رنگ بیان کننده خصوصیاتی است. رنگ ها در نقشه مختلف متنوع است اما در نقشه های استاندارد از رنگ ها و نمادهای خاص استفاده می شود مثل:
سیاه: فرهنگ و دست ساخته های بشر را نشان می دهد.
آبی: نماد آب است مثل دریاها، رودخانه ها و باتلاق ها.
سبز: رستنی ها و گیاهان مثل جنگلها و باغات.
قهوه ای: نمادها و مشخصات اصلی مثل منحنی های تراز.
قرمز: جاده های اصلی، مناطق ساختمانی و پدیده ها و نمادهای خاص. روند کشیدن نقشه به گونه ای است که همه چیز باید از مقیاس اصلی خود به مقیاس کوچک نقشه تبدیل شود. گاهی لازم است که بعضی از نمادها واضح و روشن و دقیق نشان داده شود. این نمادها باید در مکان اصلی خود قرار گیرند. به استثنای شرایط قرار گرفتن اشکال در مجاورت راه اصلی، مگر این که عرض جاده اغراق آمیز و بزرگتر از حد خود نشان داده شود.
مسیر رشته کوه
توده پیچیده زمین از شرق به غرب یک خط رشته کوه است. مسیر رشته کوه در امتداد مناطق مرتفع است. معمولاً با توجه به زمین های مرتفع و پست تغییر میکند. تغییرات در ارتفاعات در 3 قله و 2 برآمدگی درامتداد رشته کوه وجود دارد. از بالای هر تپه ای زمین های پست ارتفاع را می توان دید. منحنی های تراز انتهای بسته U شکل دور از مناطق مرتفع هستند.
عوامل به وجود آورنده آب
شکاف: درهای کوچک است که با گذشت زمان به دره ای بزرگ تبدیل خواهد شد. منحنی های تراز اینها شبیه به هم است. معمولاً موانع زیادی در بستر آب جاری در شکاف وجود دارد.
دره: یک دره معمولاً از فرسایش رودخانه و نهر به وجود می آید. یک دره از دو طرف شیب دار است. یک شیب ملایم از منبع آب (با جایی که منبع آب بوده است). و شیب دیگر به طرف جایی است که آب در آن جریان داشته است. در روی نقشه دره های V شکل یا منحنی تراز U شکل را پیدا کنید. آب در ته این U و V جریان داشته یا جریان دارد.
آب باریکه: معمولاً از پیش رفتگی زمین به وجود می آید، زمین های بین دره های موازی که به وسیله رودخانه ها و نهرها شکل گرفته اند. آنها معمولاً از یک نوع هستند. آب باریکه ها غالباً به شکل U و V هستند.
هدف از یک بررسی کلی، شناسایی نقاط ازطریق جهت یابی در جنگل ها به وسیله نقشه و قطب نما. این روش در گروه ها حالت رقابتی دارد. هر تیمی سعی می کند تا حد ممکن سریع تر مسیر را طی کند. هر مسیر حدوداً 10 کیلومتر طول دارد. هر مشاهده گری یک نقشه توپوگرافیکی و یک قطب نما با اختیارات مناسب و متنوع در حوزه کنترلی خود دارد. هر نقطه کنترل شده یک پرچم مخصوص دارد که با رسیدن به هریک از این مناطق امتیاز پرچم را صاحب می شوید. رقابت orienteering مستلزم رفتن از یک نقطه امتیازدار به نقطه دیگر است.
انواع شیب ها
مثال های زیر نشان می دهد که منحنی های تراز شیب های مختلف چگونه است.
شیب ملایم: منحنی های تراز جدا از هم و با فاصله هستند.
شیب محدب: فضای منحنی تراز در بالا عریض و در پایین نزدیک به هم است. توجه داشته باشید که جاده ای ممکن است در سرازیری باشد که این جاده باعث به وجود آمدن منطقه ای مسطح در روی شیب می شود.
تپه: تپه را با منحنی های تراز متحدالمرکز نشان می دهند. بالاترین نقطه تپه با کوچکترین دایره نشان داده می شود. نوک تپه با X یا ارتفاع عددی آن نوشته می شود.
دره ها: وقتی که منحنی تراز دره را با A نشان می دهند یعنی اینکه همه منحنی های تراز به هم رسیده و با هم سقوط کرده اند B یعنی اینکه خط های به هم رسیده با خطی ضخیم و پر رنگتر مشخص شده و بعد خطوط سقوط داشته اند. این علایم کوچک تر از علامت های تو رفتگی ها هستند.
شیب با زاویه ای تند: منحنی های تراز خیلی به هم نزدیک هستند و به ندرت فاصله دارند. هرچه منحنی ها نزدیکتر باشند شیب تندتر است.
شیب مقعر: منحنی های تراز از نوک تپه نزدیک به هم هستند؛ در میانه تپه فضای بین منحنی ها کمی بیشتر از نوک تپه است و در پایین تپه فاصله منحنی های تراز کاملاً باز و جدا از هم است.
برش ها و پرشدگی ها: ساخته دست بشر است در موارد زیر کاربرد دارد:
1- ساختن راه آهن، 2- جاده ساختن، 3- ساختن بالکن های پله ای، 4- ساختمان سازی روی شیب.
برش زمانی است که خاک از ارتفاع بلند برداشته شود.
پرشدگی زمانی است که خاک به جایی اضافه شود. خط منحنی های تراز در امتداد برش ها و پرشدگی ها عریض و پهن می شوند.
اگر برش و پرشدگی، 10 فوت یا بیشتر باشد نشان داده می شوند
۱- نوک تپه
2- دره یا میان کوه
به سمت جنوب که برویم به دره می رسیم. شیب دره رو به پایین از شرق به غرب است. به یاد داشته باشید که نقاط U شکل منحنی تراز به سمت شرق است که نشان دهنده ارتفاع بیشتر در این ناحیه است و ارتفاع کمتر در غرب است. با نگاهی دیگر به دره می فهمیم که مناطق مرتفع به سمت شمال و جنوب دره است.
3- خط الرأس
چهار تا خط الرأس وجود دارد. در انتهای خط الرأس یک خط الرأس و در جنوب آنها دو خطالرأس وجود دارد. در هر سه جهت، تمام خط الرأس ها در مناطق کم ارتفاع هستند و هر یک جهت در نواحی مرتفع.
4- ستیغ کوره
ستیغ دارای زمین پست در دو جهت و زمین مرتفع تر در دو جهت مخالف می باشد. منحنی تراز هر ستیغ به شکل یک نیمه ساعت شنی است.
به خاطر اندازه های متفاوت نواحی مرتفع در طرفین مخالف ستیغ، شکل یک ساعت شنی کامل امکان پذیر نیست.
5- فرورفتگی
در سمت غربی دره یک فرورفتگی وجود دارد. در ته فرو رفتگی، نواحی مرتفع در تمام جهات دیده می شود.
6- گودی
بین خط الرأس ها و برآمدگی ها، گودی ها قرار دارند. آنها به دره شباهت دارند. از سه طرف به مناطق مرتفع و از یک طرف به مناطق پست می رسند. نقاط منحنی تراز U و V به سمت مناطق مرتفع است.
7- برآمدگی ها
چندین برآمدگی وسیع در جنوب رشته کوه وجود دارد. مانند کوه ها از سه طرف به مناطق پست و از یک طرف به مناطق مرتفع می رسد. منحنی های تراز U شکل از مناطق بلند دور است.
8- دره
سه منحنی تراز شمالی نوک کوه تقریباً قابل لمس است. علاماتی روی آنست که نشان دهنده شیب یا دره عمودی یا تقریباً عمودی است.
9- شکاف cut
10- پرشدگی fill
مقطع جاده در قسمت شرقی شروع شده، شکاف ها و پرشدگی آنها مشخص شده است.
برش ها در منحنی تراز نشان دهنده شکاف است و نقاط هاشورزده دور از بستر جاده نشانه پر شدن است.

(نظرها و پیشنهادهای خود را [اینجا] درج کنید.)