سرویس دیدگاه
تابستان كه مي‌شود بسياري از ايراني‌ها هوس سفر به شمال و سپردن گرما به خنكاي آب درياي مازندران را دارند. به گونه‌اي كه اكنون شمال ايران از اين رهاورد تبديل به پيك مسافرتي كشور شده و دست اندكاران را بر آن داشته تا با اجرايي كردن 16 طرح دريا گام‌هايي را براي سالم‌سازي سواحل و توسعه توريسم دريا در بزرگترين درياچه درون خشکي کره زمين که در آسياي غربي و شمال ايران قرار گرفته، آغاز كنند. اين در حاليست كه تاكنون اطلاعات مناسبي از جاذبه هاي اين درياچه در ابعاد ملي و جهاني براي گردشگران ارايه نشده است.
جمهوري‌هاي قزاقستان، ترکمنستان، آذربايجان، فدراتيو روسيه و جمهوري اسلامي ايران در کرانه‌هاي اين دريا قرار گرفته‌اند که از اين ميان کرانه‌هاي جنوب، جنوب شرقي و جنوب غربي آن جزء واحدهاي جغرافيايي گيلان، مازندران و گلستان محسوب مي‌شود.
درياي مازندران داراي شرايط آب و هوايي گوناگون است. شمال آن تحت تاثير اقليم قاره‌اي در زون حرارتي کم حرارت است، در حالي که کرانه‌هاي جنوبي دريا با تابستانهاي گرم و خشک و زمستانهاي ملايم و مرطوب آب و هوايي مديترانه‌اي دارد.
ميانگين درجه حرارت ساليانه از دهم تير الي دهم شهريور در سطح آب 24 تا 26 درجه سانتي گراد بوده و در ماههاي زمستان ميانگين درجه حرارت از 10 الي 12 در نوسان است.
ميزان بارندگي در ازاي کرانه هاي غربي 400 ميلي متر کرانه هاي شرقي 100 ميلي متر و کرانه هاي جنوب و جنوب غربي 1400 ميلي متر است بدين ترتيب مي توان ميانگين بارندگي سالانه بر روي کل پهنه درياي مازندران را معادل 200 ميلي متر تخمين زد.
پوشش گياهي درياي مازندران از گياهان آبي و گلدار تشکيل شده است. ميزان نمک آب اين دريا و عدم پيوند آن با درياهاي آزاد باعث شده گياهان کفزي درياي خزر از نظر گونه هاي تشکيل دهنده نسبت به آبگيرهاي عادي جهان بسيار فقيرتر باشد. در اين دريا پانصد و هفتاد و پنج گونه گياه شناخته شده که از بين آنها پنج گونه گياه آلي و دويست و پنج گونه جلبکهايي هستند که در کف دريا زندگي مي کنند. سالانه حدود دو هزار تن گياه دريايي از اين درياچه گردآوري مي شود.
جوامع جانوري درياي مازندران در طول تاريخ زمين شناختي خود دستخوش دگرگوني هاي بسياري شده اند و بيشتر آنها بازماندگان جانوران درياهاي دوران سوم زمين شناختي هستند. عليرغم وجود زيستگاهها و شرايط مشابه جوامع جانوري درياي مازندران در مقايسه با درياي سياه بسيار ضعيف شده و تنها چهل درصد تعداد گونه ها در آن وجود دارد که تقريبا نصف گونه ها بوده و بيشتر از دو سوم آنها تنها در اين دريا و حوزه درياي سياه- آرال يافت مي شود.
مجموعا در اين دريا هزار و سيصد و سي و دو گونه جانوري زندگي مي کنند که هشتصد و پنجاه گونه آن ماهي و جانور دريايي است که از آن ميان صد و دوازده گونه مهره دار هستند و تنها جانور پستاندار آن فک درياي مازندران است که به علت شکار بي رويه در معرض خطر انقراض قرار دارد.
آبهاي ساحلي و آزاد درياي مازندران پناهگاه صدها گونه از پرندگان ساحلي، مرغابي و پرندگان دريايي است و اين نواحي براي پرندگان مهاجر به منزله توقفگاه بين راهي مي باشد همچنين در اين دريا صد و بيست و شش گونه و زير گونه ماهي وجود دارد که ماهي سفيد، سوف، آزاد، اوزون برون، فيل ماهي، اردک ماهي، کپور، کفال، کلمه، اسبله، کيلکا و کولي از مهمترين ماهيان درياي مازندران هستند که از اهميت شيلاتي برخوردارند.
در بخش جنوبي درياي مازندران در کرانه هاي ايران پنجاه صيدگاه يا بندر ماهيگيري وجود دارد که بيست و سه صيدگاه در کرانه هاي گيلان، هيجده صيدگاه در کرانه هاي مازندران و نه صيدگاه در کرانه هاي گلستان قرار دارند.
مجموعه امتيازات درياي مازندران، از آن اکوسيستمي ساخته که در زندگي اقتصادي مردم کرانه هاي خود نقش انکار ناپذيري ايفا مي کند.
(نظرها و پیشنهادهای خود را [اینجا] درج کنید.)