گزارش
در نقاط مختلف مازندران 2 روز مانده به شب چله مردم به تهيه مقدمات اين شب ميپردازند و پس از غروب آفتاب دور كرسي مينشينند و سالمندان حاضر در مجلس به تعريف از سردي زمستان و دورههاي يخبندان گذشته، داستانها و افسانهها ميپردازند. آنها بعد از صرف شام و چاي، روي كرسي، سفرهاي پهن ميكنند كه در آن سفره، خوراكيهايي از قبيل: پرتقال، نخود برشته و كشمش و هندوانه كه شاه ميوه اين مجلس است، به اضافه انواع تنقلات و شيرينيهاي محلي وجود دارد. افراد خانوادهها به شوخي، بذلهگويي و گفت و شنود و تفال به ديوان حافظ ميپردازند. در پايان جشن هر نفر با چشمهاي بسته تعدادي گردو برداشته و هنگام خواب زير تشك خود گذاشته و صبح گردوها را ميشكند؛ اگر مغز آن سفيد و خوب بود، نيتش برآورده ميشود. همچنين در اين شب داماد خوانچهاي شامل تمام چيزهايي كه براي شب چله لازم است، به اضافه ماهي و مرغ به خانه همسر آينده خود ميفرستد. مردم مازندران معتقدند كه اگر در اين شب ننه سرما گريه كند، هوا باراني و اگر پنبههاي توي لحاف را بريزد بيرون، برف و اگر گردنبند خود را پاره كند، تگرگ ميبارد.
منبع:روزنامه جام جم
(زبان مازندرانی: گِت چِله، در برخی گویش ها: چِله شو)
شب اول زمستان بنا به سنت دیرین همه افراد خانواده دور هم جمع میشوند و با خوردن هندوانه ماست و میوه و آجیل سرمای فصل زمستان را از خود دوی میکنند اعتقاد بر این است که با خوردن ماست یا هندوانه در شب یلدا، هرگز در زمستان سردشان نخواهد شد. در این شب دختران دم بخت با پوشاندن صورت خود از هفت خانه چیزی میگیرند اگر کسی آنها را ندید و نشناخت حتما" به آنچه نیت کردهاند خواهند رسید.
منبع:ویکی پدیا
شب اول زمستان را گت چله مي نامند، در اين شب بنا به سنت ديرين همه افراد خانواده دور هم جمع ميشوند و با خوردن هندوانه و ميوه و آجيل، سرماي فصل زمستان را از خود دور ميکنند. اعتقاد بر اين است که با خوردن ماست يا هندوانه در شب يلدا، هرگز در زمستان سردشان نخواهد شد. در اين شب دختران دم بخت با پوشاندن صورت خود از هفت خانه چيزي مي گيرند اگر کسي آنها را نديد و نشناخت حتماً به آنچه نيت کردهاند خواهند رسيد.
منبع:تبیان مازندران
ريش سفيدان خانواده ها در شهرها و روستاهاي مازندران در اولين شب فصل زمستان با آماده كردن خاطرات و داستان هاي پند آموز به استقبال يلدا می روند.
شب يلدا در روستا هاي مازندران پر شورتر از شهرها برگزار و از تاريخ و قدمت بيشتري برخورداراست.
در اين شب فرزندان و نوه ها با آماده كردن تنقلات و شيريني هاي محلي به ديدار بزرگان خاندان خود می روند و تا پاسي از شب را در منزل آنها سپري می کنند.
يكي ازشهروندان مازندران در مورد شب چله مازندرانيها گفت: مردم استان به اين دليل اولين شب زمستان را شب چله مي نامند كه چهل روز اول زمستان را با سرماي طاقت فرساي آن تحمل كنند.
وي درباره آداب و رسوم اين شب در ميان خانواده هاي مازندراني مي گويد: در سفرههاي اين شب، غذاهايي كه داراي خاصيت گرمايي فراواني دارند و مقاومت بدن را در برابر سرما بيشتر مي كند استفاده ميشود و در خصوص ممترين تنقلات اين شب ميتوان به شيريني كنجدي كه در زبان محلي مازندراني به «پشت زيك» معروف است اشاره كرد.
وي ادامه داد: حلواي محلي، انار، گردو و كماچ از جمله تنقلاتي است كه اعضاي خانواده ها خود را به خوردن آن مشغول ميكند.
فرد ديگري كه اهل يكي از روستا هاي ساري است در اين باره مي گويد: در شب يلداي مازندران همه افراد فاميل و وابستگان به ديدار بزرگترها مي روند و خوردني مشترك همه سفره هاي ايراني كه همان هندوانه است كه توسط بزرگترين عضو خانواده از لحاظ سني برش داده و ميان حاضران توزيع مي شود.
وي مي گويد: خواندن داستان هاي كهن مازندراني ، شعرهاي امير پازواري شاعر كهن مازندراني يا اميري خواني و گرفتن فال حافظ از مهمترين برنامه هاي اين شب است.
اين شهروند مازندراني مي گويد: دختران و پسران دم بخت و يا خانواده هاي كه فرزندان دم بخت دارند با اعتقاد بر اين كه در نيمه هاي شب با گرفتن فال حافظ مقدرات ازدواج آنها فراهم مي شود با تفعل زدن به ديوان حافظ به سرنوشت يك سال خود ميانديشند.
وي بيان قصه «پير زن سرما به دوش» كه با سنگ دلي و عدم كمك به فرزندان ائمه اطهار به اذن خداوند تبديل به تپه اي سنگي شده است را از مهمترين داستان هاي عنوان ميكند كه پدر بزرگ ها و مادر بزرگ هاي مازندراني براي نوه هاي خود بيان مي كنند.
گزارش خبرنگار فارس حاكي است در روستاهاي مازندران با اعتقاد بر اينكه خيرات كردن در اول شب زمستان موجب زياد شدن روزي مي شود با كمك كردن به فردي كه معروف به «آل» است و با سياه كردن صورت خود و پوشيدن لباسي كه هويتش معلوم نشود با رفتن به درب خانه هاي مردم براي نيازمندان آذوقه زمستان را جمع آوري ميكند .
پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها نيز در اين شب، صله رحم را به فرزندان خود توصيه ميكنند و مناسبت هاي اين چنيني را بهانه اي براي دور هم نشيني تلقي مي كنند تا شعر ارزشمند «بي پير به خرابات مرو» را به فرزندان خود بياموزند.
منبع:خبرگزاری فارس

(نظرها و پیشنهادهای خود را [اینجا] درج کنید.)
در نقاط مختلف مازندران 2 روز مانده به شب چله مردم به تهيه مقدمات اين شب ميپردازند و پس از غروب آفتاب دور كرسي مينشينند و سالمندان حاضر در مجلس به تعريف از سردي زمستان و دورههاي يخبندان گذشته، داستانها و افسانهها ميپردازند. آنها بعد از صرف شام و چاي، روي كرسي، سفرهاي پهن ميكنند كه در آن سفره، خوراكيهايي از قبيل: پرتقال، نخود برشته و كشمش و هندوانه كه شاه ميوه اين مجلس است، به اضافه انواع تنقلات و شيرينيهاي محلي وجود دارد. افراد خانوادهها به شوخي، بذلهگويي و گفت و شنود و تفال به ديوان حافظ ميپردازند. در پايان جشن هر نفر با چشمهاي بسته تعدادي گردو برداشته و هنگام خواب زير تشك خود گذاشته و صبح گردوها را ميشكند؛ اگر مغز آن سفيد و خوب بود، نيتش برآورده ميشود. همچنين در اين شب داماد خوانچهاي شامل تمام چيزهايي كه براي شب چله لازم است، به اضافه ماهي و مرغ به خانه همسر آينده خود ميفرستد. مردم مازندران معتقدند كه اگر در اين شب ننه سرما گريه كند، هوا باراني و اگر پنبههاي توي لحاف را بريزد بيرون، برف و اگر گردنبند خود را پاره كند، تگرگ ميبارد.
منبع:روزنامه جام جم
(زبان مازندرانی: گِت چِله، در برخی گویش ها: چِله شو)
شب اول زمستان بنا به سنت دیرین همه افراد خانواده دور هم جمع میشوند و با خوردن هندوانه ماست و میوه و آجیل سرمای فصل زمستان را از خود دوی میکنند اعتقاد بر این است که با خوردن ماست یا هندوانه در شب یلدا، هرگز در زمستان سردشان نخواهد شد. در این شب دختران دم بخت با پوشاندن صورت خود از هفت خانه چیزی میگیرند اگر کسی آنها را ندید و نشناخت حتما" به آنچه نیت کردهاند خواهند رسید.
منبع:ویکی پدیا
شب اول زمستان را گت چله مي نامند، در اين شب بنا به سنت ديرين همه افراد خانواده دور هم جمع ميشوند و با خوردن هندوانه و ميوه و آجيل، سرماي فصل زمستان را از خود دور ميکنند. اعتقاد بر اين است که با خوردن ماست يا هندوانه در شب يلدا، هرگز در زمستان سردشان نخواهد شد. در اين شب دختران دم بخت با پوشاندن صورت خود از هفت خانه چيزي مي گيرند اگر کسي آنها را نديد و نشناخت حتماً به آنچه نيت کردهاند خواهند رسيد.
منبع:تبیان مازندران
ريش سفيدان خانواده ها در شهرها و روستاهاي مازندران در اولين شب فصل زمستان با آماده كردن خاطرات و داستان هاي پند آموز به استقبال يلدا می روند.
شب يلدا در روستا هاي مازندران پر شورتر از شهرها برگزار و از تاريخ و قدمت بيشتري برخورداراست.
در اين شب فرزندان و نوه ها با آماده كردن تنقلات و شيريني هاي محلي به ديدار بزرگان خاندان خود می روند و تا پاسي از شب را در منزل آنها سپري می کنند.
يكي ازشهروندان مازندران در مورد شب چله مازندرانيها گفت: مردم استان به اين دليل اولين شب زمستان را شب چله مي نامند كه چهل روز اول زمستان را با سرماي طاقت فرساي آن تحمل كنند.
وي درباره آداب و رسوم اين شب در ميان خانواده هاي مازندراني مي گويد: در سفرههاي اين شب، غذاهايي كه داراي خاصيت گرمايي فراواني دارند و مقاومت بدن را در برابر سرما بيشتر مي كند استفاده ميشود و در خصوص ممترين تنقلات اين شب ميتوان به شيريني كنجدي كه در زبان محلي مازندراني به «پشت زيك» معروف است اشاره كرد.
وي ادامه داد: حلواي محلي، انار، گردو و كماچ از جمله تنقلاتي است كه اعضاي خانواده ها خود را به خوردن آن مشغول ميكند.
فرد ديگري كه اهل يكي از روستا هاي ساري است در اين باره مي گويد: در شب يلداي مازندران همه افراد فاميل و وابستگان به ديدار بزرگترها مي روند و خوردني مشترك همه سفره هاي ايراني كه همان هندوانه است كه توسط بزرگترين عضو خانواده از لحاظ سني برش داده و ميان حاضران توزيع مي شود.
وي مي گويد: خواندن داستان هاي كهن مازندراني ، شعرهاي امير پازواري شاعر كهن مازندراني يا اميري خواني و گرفتن فال حافظ از مهمترين برنامه هاي اين شب است.
اين شهروند مازندراني مي گويد: دختران و پسران دم بخت و يا خانواده هاي كه فرزندان دم بخت دارند با اعتقاد بر اين كه در نيمه هاي شب با گرفتن فال حافظ مقدرات ازدواج آنها فراهم مي شود با تفعل زدن به ديوان حافظ به سرنوشت يك سال خود ميانديشند.
وي بيان قصه «پير زن سرما به دوش» كه با سنگ دلي و عدم كمك به فرزندان ائمه اطهار به اذن خداوند تبديل به تپه اي سنگي شده است را از مهمترين داستان هاي عنوان ميكند كه پدر بزرگ ها و مادر بزرگ هاي مازندراني براي نوه هاي خود بيان مي كنند.
گزارش خبرنگار فارس حاكي است در روستاهاي مازندران با اعتقاد بر اينكه خيرات كردن در اول شب زمستان موجب زياد شدن روزي مي شود با كمك كردن به فردي كه معروف به «آل» است و با سياه كردن صورت خود و پوشيدن لباسي كه هويتش معلوم نشود با رفتن به درب خانه هاي مردم براي نيازمندان آذوقه زمستان را جمع آوري ميكند .
پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها نيز در اين شب، صله رحم را به فرزندان خود توصيه ميكنند و مناسبت هاي اين چنيني را بهانه اي براي دور هم نشيني تلقي مي كنند تا شعر ارزشمند «بي پير به خرابات مرو» را به فرزندان خود بياموزند.
منبع:خبرگزاری فارس

(نظرها و پیشنهادهای خود را [اینجا] درج کنید.)
+ نوشته شده توسط خبرگزاری گردشگری مازندران در شنبه 1387/09/30 و ساعت
11:35 |



