خبرگزاری گردشگری مازندران

استان مازندران سرزمین اسپهبدان و علویان، مظهر دلاوری ها و جانفشانی ها، دیار اندیشه، شعر، تاریخی با قدمت چندین هزار ساله، فرهنگی کهن، یادمان های تاریخی بی شمار بازمانده از عصر باستان و اسلام با طبیعتی سبز، مردمانی صبور، مهمان نواز و دوست داشتنی، در متون کهن فارسی و کتیبه بیستون از مازندران با نامهای(پیشخوارگی) و در اوستا به (پذشخوارگر)ذکر شده، بعدها نیز با عنوان تپورستان، تبرستان و مازندران از آن نام برده است.
بر اساس باستان شناسی، در غارهای علی تپه حدود 12 هزار و 500 سال قبل و غارهای هوتو و کمربند حدود 10 هزار و 500 سال قبل از میلاد به عنوان قدیمی ترین پناهگاه انسانهای اولیه در منطقه شناسایی شده است.
عمده ترین ویژگی فرهنگ مردم مازندران زبان و فولکلور آن است زبان طبری یا مازندرانی بازمانده زبان ایرانیان قدیم (پارسی میانه) است که خوشبختانه کمتر از سایر زبان ها تحت تاثیر زبانهای بیگانه ای چون عربی، مغولی و تاتاری قرار گرفته است.
زبان مازندرانی با لهجه های مختلف در تمامی استان متداول است، علاوه بر این لهجه گیلگی در غرب و لهجه های مردمانی که از دیگر شهرها به این استان مهاجرت می کنند رواج دارد.
جغرافیا جمعیت و موقعیت طبیعی:
استان سرسبز و زیبای مازندران با بیش از 23 هزار کیلومتر مساحت و بالغ بر 29 میلیون نفر جمعیت در حاشیه دریای خزر و همسایگی با استانهای گیلان، گلستان، سمنان و تهران قرار گرفته و مشتمل بر 16 شهرستان، 46 شهر، 45 بخش و 113 دهستان است که 43 درصد شهرهای آن در طول نوار ساحلی واقع شده است.
مازندران تنها استان ساحلی دریای خزر است که از طریق 3 محور زمینی (کندوان، هراز و فیروزکوه) با مرکز کشور در ارتباط بوده و علاوه بر گذر راه آهن سراسری 3 فرودگاه (ساری، نوشهر و رامسر) نیز ارتباط هوایی آن را با سایر نقاط کشور برقرار می سازد. همچنین جاده (بابلسر ـ رامسر) به طول 220 کیلومتر که با فاصله 10 تا 300 متری ساحل دریا میگذرد چشم اندازهای کم نظیری را برای گردشگران فراهم می آورد.
آب و هوای مازندران با توجه به وجود دریا کوه و جنگل به دو نوع معتدل و مرطوب و کوهستانی تقسیم می شود. منطقه کوهستانی و مرتفع که در جنوب استان و دامنه سلسله جبال البرز قرار گرفته، قسمت هایی از دودانگه و چهاردانگه ساری، سوادکوه، فیروزکوه، بندپی، بابل، لاریجان، نور، کجور، کلاردشت و ییلاقات تنکابن را در برمی گیرد.
بخش اعظم اراضی میان بند یا در اصطلاح (پرتاس) که حد فاصل میان ییلاق و قشلاق است را جنگل ها و مراتع تشکیل می دهد. جنگل های مازندران حدود یک میلیون هکتار مساحت دارند و مانند نوار سبزی دامنه های شمالی البرز و کرانه دریای مازندران را پوشانده است این نوار سبز کوهستانی در برخی نقاط استان در بخش هایی از چالوس نوشهر و رامسر فوق العاده به دریا نزدیک شده در منطقه خرم آباد و تنکابن کمی به عقب می رود و از محمود آباد و آمل تا قائمشهر رفته رفته فاصله با دریا بیشتر شده و به 30 کیلومتری می رسد.
استان مازندران با دارا بودن موقعیت های جغرافیایی طبیعی، کوهستانی سرد و خشک، معتدل و مرطوب، دره های مصفا، رودهای پر آب مراتع سرسبز و آب های معدنی جزو استان های برتر کشور در بخش طبیعت گردی و اکوتوریسم به شمار می رود که با توجه به سابقه دیرینه گردشگر پذیری هر ساله پذیرای بیش از 15 میلیون نفر از هموطنان و 300 هزار نفر گردشگر خارجی است.